Forum Entomologiczne

Niemal przeoczyłbym Twój post . To co napisałeś, to bardzo dobra wiadomość. Problem w tym, że nie wiem, co to jest „laminat”. Oczywiście próby warto zrobić z wspomnianym laminatem i folią, ale... ideą mojego pomysłu było to, aby folii nie używać! Dlaczego? Odpowiedź znajdziesz tu: http://www.entomo.pl/forum/viewtopic.ph ... light=#top (post Rafała Ruty).
Nie wiem, jak po wielu latach będą wyglądały kartoniki z PCV. Mogę tylko przypuszczać, że nie najlepiej. Używanie transparentnych materiałów (oczywiście poza szkiełkiem) chyba też nie jest dobrym pomysłem.

Można wycinać prawie z każdego materiału - z kartonu również. Nie ma problemu. Kształt, wielkość, otwór - dowolne.

Nie mam pojęcia z czego (chemicznie) składa się laminat - to coś jak cieniutka pleksi, przezroczysta lub barwiona w masie. Testy można zrobić z różnych materiałów, ich trwałość po określeniu z czego są wykonane (chemicznie) zapewne będzie w stanie ocenić Paweł.

"Laminat" jest tak szerokim pojęciem, że bez specyfikacji konkretnego produktu nic nie da się powiedzieć. Generalnie chodzi o tworzywo warstwowe, ale może też wchodzić w grę błędne użycie tej nazwy w stosunku do czegokolwiek, i wtedy nie wiadomo już zupełnie nic...

Paweł

Co oznacza pojęcie „laminat” to wiem . Chodziło mi o ten konkretny, wspomniany przez Grzegorza .

Pytanie do Pawła Jałoszyńskiego: co sądzi na temat folii PCW jako materiału do wykorzystania na "kartoniki" z otworem na preparat (szeroko rozumiane "coś" zalane w balsamie lub euparalu). Zrobiłem testy i wszystko wygląda super, natomiast chemicznie/klejowo/trwałościowo - nie mam pojęcia czy PCV się sprawdzi.
Gdybyś był uprzejmy napisać parę zdań co o tym myślisz byłbym wdzięczny.

Czy to cały czas jest patent z dwoma sklejanymi warstwami? PCW nie jest łatwo skleić, są oczywiście kleje do PCW, ale to zwykle jakieś żywice, czyli klejenie na wieki w zasadzie bez opcji rozklejania. Co nie jest takie złe, bo w sumie sklejona ma być tylko podkładka pod szkiełko nakrywkowe, jeśli dobrze rozumiem cały pomysł. Natomiast użycie kleju nieco mniej przyczepnego do PCW i możliwego do rozpuszczenia będzie oznaczać albo nieoczekiwane rozpadnięcie się całej konstrukcji w najmniej oczekiwanym momencie, albo rozklejenie kiedy kropla balsamu kanadyjskiego wejdzie w kontakt z klejem. Tak czy inaczej nie obędzie się bez praktycznego sprawdzenia kilku różnych klejów, bo inaczej zachowują się grubsze arkusze, a inaczej cienkie i trzeba zobaczyć czy coś się nie powygina. Samo PCW będzie wieczne, tylko trudno przewidzieć jak będzie się całość zachowywać zdejmowana ze szpilki i naszpilana po jakimś czasie.

Moim zdaniem cała ta kombinacja jest średnio trafiona, za dużo z tym wszystkim zachodu.
Paweł

Folię wycina ploter laserowy z dużą dokładnością i dość szybko, problemem może być tylko odpowiednie przyklejenie szkiełka "od dołu", jeszcze dzisiaj zrobię test z klejem poliwinylowym (bo ten akurat mam) i zobaczymy.
Zaletą folii jest to, że kropla medium rozpłynie się i nie nasiąkną brzegi tak jak w wypadku kartonu - powodując wciąganie powietrza pod szkiełko (jeśli zdecydujemy się nakrywać).
Jutro zrobię zdjęcia. Dziesięciokrotne zdjęcie i nałszpilenie "kartonika" nie spowodowało wyraźnych luzów. Na marginesie dodam, że wycinając "kartonik" robię również mały otwór (0,1mm) do wbicia szpilki.

Panowie!
Pełen podziw co do różnych technik wykonywania preparatów mikroskopowych (zwłaszcza kopulatorów) z użyciem laserów, barwienia, itp.
Chcę się jednak podzielić moją bardzo prostą i szybką metodą wykonywania preparatów kopulatorów. Robię ich dużo, co przy kusakach, w które się "bawię" jest rzeczą normalną. Używam preparatu o tajemniczej nazwie DPX (nie doszedłem jaki ma skład chemiczny). Żeby zrobić trwały preparat wystarczy kawałek wyciętej przezroczystej folii, kopulator i DPX. Jest to preparat, który schnie bardzo szybko (1-3 minuty).
Kusaki (i wszelkie inne chrząszcze) przechowuję w płynie Scheerpeltza (65 części alkoholu absolutnego, 30 części wody destylowanej i 5 części kwasu octowego lodowatego). Płyn ten doskonale rozmiękcza chrząszcze i bez problemu można wyciągnąć kopulator (penis lub spermatekę), który łatwo można oczyścić cienkimi szpilkami ze zbędnych "dodatków" - zwykle nie jest to potrzebne, bo są już czyste. Potem wystarczy położyć kopulator na kawałku sztywnej folii (nie może być suchy, najlepiej lekko wilgotny), dodać kroplę DPX-a, odpowiednio ułożyć szpileczką (DPX jest płynny) w pozycji jakiej chcemy, oddzielić ewentualne pęcherzyki powietrza od kopulatora i po 1-3 minutach mamy trwały preparat. Nie trzeba się przejmować pęcherzykami powietrza, które się obok fiutka mogą gromadzić bo są one wypychane.
W przypadku mniejszych chrząszczy (1-5 mm) na tej samej folii naklejam zarówno chrząszcza (też za pomocą DPX-a, który jest bardzo dobrym klejem), jak i kopulator. Jest to może mniej estetyczne, ale praktyczne - nie trzeba odginać spod kartonika z chrząszczem folii z kopulatorem, żeby go obejrzeć (wielokrotne oglądanie i odginanie prowadzi do poluzowania się folii na szpilce.
Dodam jeszcze, że DPX można łatwo rozpuścić w ksylenie - w przypadkach, gdy trzeba zmienić położenie kopulatora albo odkleić chrząszcza. Natomiast folię dobrze jest delikatnie przetrzeć papierem ściernym, wtedy na 100% DPX z zatopionym kopulatorem nie odpadnie.

Ploterem laserowym wycinam tylko folię pod preparat, technika wykonywania preparatu to inna bajka.
Nie mam pojęcia co to jest DPX i jaki ma skład więc się nie wypowiem. Generalnie w powszechnym użyciu jest balsam i euparal - sprawdzone, pewne, uznane i cenione substancje.

Klej poliwinylowy - do bani, znacznie lepiej klei euparal spoina testowa sprzed 3 tygodni trzyma doskonale i jest lekko elastyczna. Oczywiście euparal jako klej odpada bo kropla do zatapiania mogłaby odkleić dolne szkiełko rozmiękczając spoinę.

Kropelka bardzo dobrze skleiła szkło i PCV !!!

DPX jest bardzo dobrym medium wypierającym w wielu miejscach balsam kanadyjski, chociaż przy dużo krótszej historii stosowania tak do końca nie można przewidzieć jak się to zachowuje po wielu latach. To jest generalnie polimer styrenowy w ksylenie z jakimś plastyfikatorem.

Paweł

DPX to tak zwany „balsam syntetyczny”, coraz częściej stosowany w zastępstwie balsamu kanadyjskiego (szczególnie w histologii), bowiem jest tańszy i z upływem czasu nie ciemnieje. Podobnie jak balsam kanadyjski rozpuszcza się w ksylenie.
Grzegorz, bardzo ciekawy jestem rezultatów Twoich eksperymentów z folią PCV.

Podeślij adres wysyłkowy na PRV wyślę Ci porcję testową "kartoników".

Z góry dziękuję . Adres już przesłałem na priva.
Mietek

Zainteresowany jestem bardzo Twoimi Grzegorzu pomysłami i przyznam sie że jeżeli nie byłoby problemów chętnie wypróbowałbym parę folii PCV w przygotowywaniu preparatów z pasożytów, jeżeli nie sprawiłoby Ci to problemu (za przesyłkę oczywiście zapłacę) to poprosiłbym o taka próbke. Obiecuje przetestować dodatkowo z histofluidem
poniżej
http://www.marienfeld-superior.com/2007 ... -sheet.pdf

nie wiem czy histofluid nie jest tym samym co DPX, nie jestem chemikiem, może ktoś sie wypowie.

Zapodaj adres na PRIV (gdzieś miałem ale nie wiem czy znajdę) - i nie ma sprawy.
Kropelka rewelacyjnie klei szkło do PCV. Przyklejone szkiełko od spodu "kartonika" trzyma się rewelacyjnie.

Histofluid to żywica akrylowa w ksylenie. Podobne właściwości.

Paweł